PINAR

Şiir kitabı olarak yayınlanmış olan bu kitabımızdan alıntılar yazımız devamındadır.

GURBETÇİNİN DESTANI

Kırşehir, Nevşehir, Niğde, Karaman
Kars, Ağrı, Erzurum, Sivas, Erzincan
Elazığ, Hakkari, Diyarbakır, Van
Gurbetçim hangisi senin diyarın?

Bayburt, Tokat, Uşak, Afyon, Kütahya
Trabzon, Samsun, Sinop, Ankara, Konya
Gümüşane, Gaziantep, Malatya
Nerden eser senin yelin, rüzgârın?

Eskişehir, Çorum, Rize, Tunceli
Kastamonu, Şanlıurfa, Denizli
Edirne, Çankırı, Yozgat, Kayseri
Aceb hangisinde gönlün, nazarın?

Düştün yola, veda edip yurduna
Gittin nice karlı dağlar ardına
Gayrı sen de düştün sıla derdine
Sıla haberine hep intizarın

Ana, baba, eşten ayrılık zormuş
Dede, nine, evlât gözde tütermiş
Hala, dayı, sağdıç sılada kalmış
Faydası yok yaban elde ağyarın

Nice nice çiçek açardı bağlar
Hep mazide kaldı o güzel çağlar
Eşinden ayrılmış bir gelin ağlar
Eksilmiyor gece gündüz efkârın

Derdinden sarı gül yürek dağlıyor
Çiğdem dertlilere gönül bağlıyor
Sümbül boynun bükmüş, nasıl ağlıyor
Hazana mı dönmüş senin baharın?

Sılada köyünün camisi vardı
Minaresi göğe doğru uzardı
Kulakları ezan sesi sarardı
Allah, Peygamberdi hakiki yârin

Baharında lâle, sümbül, gül açar
Yaz gelince köylü ekini biçer
Güze doğru bağlar bereket saçar
Tadı bir başkaydı o sonbaharın

Güneş yücelere önce doğardı
Yağmur bulutları dağa ağardı
Bereket getiren yağmur yağardı
Sanki gelinlikti bembeyaz karın

Dertlilerin dertli çeşme haldaşı
Pınar senin için akıtır yaşı
Gurbetçinin ince dere yoldaşı
Dere, gurbet midir senin kararın?

Leylekler de gurbet kahrı çekerdi
Kumru yanık yanık ağıt yakardı
Bülbülün feryadı göğe çıkardı
Acep ne haldedir senin gülzarın?

Kaval ve ney sesi derin mi derin
Saz dertli çaldıkça artar efkârın
Davul zurnayladır düğün, derneğin
Neşesi başkadır horonun, barın

Ruhları sardıkça sarar şarkılar
O yanık türküler sineler yarar
Dertliler yürekten hoyratlar çeker
Uzun havayladır ah ile zarın

Berlin, Frankfurt, Hamburg... Hepsi de sefih
Viyana beterdir, bin beter Zürih
Stuttgart bataktır, farksızdır Münih
Batağa gitmesin ha çocukların

Köpek sahibinden hep önce yürür
Gençlik eroinle, alkolle çürür
Fuhuş, hayasızlık; her yanı bürür
Sahip ol gitmesin namusun, arın

Sarıl imanına, kopma dininden
Ä°bret al Horasan Erenlerinden
Gurbette sılayı buldular dünden
Allah derdi olsun senin tek derdin

 

SOYU UŞAK’IN

Horasan Erenleri ne mutlu zümre
Tâ oraya varır soyu Uşak’ın
Selçuklu uç şehir olmuş bir zaman
Nice şeref bulmuş boyu Uşak’ın

Hacim Sultan adı olmuştur bâki
Aynı yolda Hüsameddin Uşşakî
Aşkın dolusuna Niyazî sâki
Gönüller inletir neyi Uşak’ın

Güzellikte Murat Dağı bir başka
Anıt Ağaç çoktan gelmiştir aşka
Clandıras’ı herkes görseydi keşke
Güzellikte çoktur payı Uşak’ın

Banaz Çayı Murat Dağından doğar
GittiÄŸi yerlere bereket yaÄŸar
Ufkun ötesinde göklere ağar
Beste yapar ırmak, çayı Uşak’ın

Halıya nakş olur gönül ahengi
Kilimlerinin hiç bulunmaz dengi
Sanki güzellikte ederler cengi
Gönülleri oklar yayı Uşak’ın

Mutfağın vaz geçilmezi haşhaştır
Tarhanası, höşmerimi ne hoştur
Pilav ile keşkek ne güzel eştir
Başkadır ekmeği, suyu Uşak’ın

Ninni gönüller dağlar aştırır
Türkü, efeleme nasıl coşturur
Ciritte yiÄŸitler atlar koÅŸturur
Böyle geçer günü, ayı Uşak’ın

Daha müşfik var mı kara topraktan?
Niceleri geldi geçti Uşak’tan
Rahmet dileriz onlara Hakk’tan
Hakk’a erer olur, toyu Uşak’ın